دیروز و امروز و فردا و شاید فرداهای دیگر،به جایی آمده ام و خواهم آمد که در اثر گذشت زمان بهترین دوست خود را به یاد می آورم. با هم متنی را که ایشان می پسندید را با هم می خوانیم:

به اتاق مجاور می‌روم، آدم وقتی وظیفه‌اش را انجام داد باید برود، رفتن بخشی از همان وظیفه است ... نوشتن راهی است برای پاسخ گفتن به یک موهبت ؛ موهبتی دیگر لازم است نه برای آنکه عدالت برقرار شود بلکه برای ادامه دادن به بخشیدن و دریافت کردن تا ابد. (کریستین بوبن)